تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
کانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنکَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ ما کانُوا يَفْعَلُونَ (79)
ترجمه
بودند که باز نمىايستادند از کار بدى که بجا ميآوردند آنرا هر آينه بد بود آنچه بودند که مىکردند.
تفسير
مراد بيان معصيت و تعدى آنها است يعنى بنا داشتند که دست از معصيت بر ندارند و يکديگر را هم نهى از منکر نکنند نه آنکه تناهى بدو معنى استعمال شده باشد بلکه لازمه آنکه جمعى بنا داشته باشند از منکريکه بجا مىآورند نهى نکنند آنستکه منکر را بجا بياورند و يکديگر را نهى نکنند لذا قمى ره فرموده آنها گوشت خوک ميخوردند و شراب ميآشاميدند و با زنان در حال حيض نزديکى مىکردند و در ثواب الاعمال از امير المؤمنين (ع) نقل نموده وقتى بنى اسرائيل مقصر شدند برادر برادر خود را مىديد که معصيت مىکند او را نهى مينمود و او منتهى نميشد باز آن برادر دست از معاشرت برادر معصيت کار خود برنمىداشت تا خداوند همه را بعذاب گرفتار فرمود و آيه لعن در باره آنها نازل شد و عياشى از حضرت صادق (ع) نقل نموده که آنها با اهل معصيت رفت و آمد و نشست و برخاست نمينمودند ولى وقتى آنها را مىديدند انس مىگرفتند با يکديگر حقير عرض ميکنم اينها همه مراتب نهى از منکر است در هر مرتبه که کوتاهى شود آثار خود را دارد خدا بداد ما برسد و معلوم ميشود آنها مختلف بودند بعضى معصيت کار و بعضى تارک نهى از منکر باختلاف مراتب و موارد از قول و فعل و ترک و امثال آنها و قمى ره از حضرت صادق (ع) نقل نموده که پرسيدند از حال جمعى از شيعيان که داخل در کارمندان پادشاه ميشوند و
جلد 2 صفحه 254
براى آنها کار ميکنند و دوستى و معاشرت با آنها دارند آنحضرت فرمود آن جماعت از شيعيان نيستند از آنهايند و آيه قبل را قرائت فرمود ..