پیام‌های تفسیر نور

1- ايمان آوردن اهل‌کتاب، چنان بعيد است که به يک آرزو مى‌ماند. وَ لَوْ کانُوا يُؤْمِنُونَ‌ ... (کلمه‌ى‌ «لَوْ» در موردى به کارى مى‌رود که کار نشدنى باشد، مانند پيرمردى که بگويد: اگر جوان مى‌شدم!) 2- کسى که به خدا و پيامبر ايمان قلبى داشته باشد، حاضر نيست ولايت غير الهى را بپذيرد. لَوْ کانُوا يُؤْمِنُونَ‌ ... مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ (راه رسيدن به استقلال واقعى و رهائى از سلطه‌ى کفّار، ايمان است) 3- فسق و بى‌ايمانى، سبب پذيرش سلطه کفّار است. لَوْ کانُوا ... مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ 4- ايمان، با ولايت کفار سازگار نيست. سلطه‌پذير سازشکار، بى‌دين و فاسق است. لَوْ کانُوا يُؤْمِنُونَ‌ ... وَ لکِنَّ کَثِيراً مِنْهُمْ فاسِقُونَ‌ 5- فسق، با ايمان در تعارض است. لَوْ کانُوا يُؤْمِنُونَ‌ ... وَ لکِنَ‌ ... فاسِقُونَ‌ «1». تفسير نمونه. «2». تفسير روح‌المعانى. «3». تفسير نمونه. جلد 2 - صفحه 355 جزء «7»