تفسير مجمعالبيان وبرخى تفاسير ديگر و کتب فقهى، از اين آيه استفاده کردهاند که در حال احرام، صيد حيوانات دريايى و مصرف آن حلال است، امّا حيوانات صحرايى، شکار و مصرفشان حرام است.
البتّه مراد از حيوان دريايى، آبزيان و حيواناتى است که در آب زندگى مىکنند، گرچه در رودخانه باشد.
امام صادق عليه السلام دربارهى «وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَکُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ» فرمودند: «مقصود ماهى نمکزدهاى است که مىخورند». «1» (که براى مدّت طولانى و در سفرها به وسيلهى نمک زدن مانع فاسد شدن آن مىشدند.)