پیام‌های تفسیر نور

1- براى افراد محرم، همه‌ى راه‌ها بسته نيست. (خداوند در کنار منع شکار صحرايى، شکار دريايى را جايز دانسته است.) أُحِلَ‌ ... حُرِّمَ‌ 2- شکار آنگاه حلال است که براى تغذيه باشد، نه تفريح و لغو. «مَتاعاً لَکُمْ» 3- فرآورده‌هاى دريايى و منافع آن، تنها مخصوص ساحل‌نشينان نيست. «مَتاعاً لَکُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ» 4- ساحل نشينان، در بهره‌گيرى از دريا اولويّت دارند. «لَکُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ» (کلمه‌ى‌ «1». کافى، ج 4، ص 392. جلد 2 - صفحه 376 «لَکُمْ» قبل از کلمه‌ى‌ «لِلسَّيَّارَةِ» آمده است) 5- صيد حيوانات صحرايى يا خوردن آن در حال احرام، بى‌تقوايى است. «حُرِّمَ عَلَيْکُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً وَ اتَّقُوا اللَّهَ» 6- به متخلّفان بايد هشدار داد. «وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ» 7- ايمان به قيامت و محاسبه‌ى اعمال، عامل بازدارنده‌ى از گناه است. «وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»