تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ما عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاغُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَکْتُمُونَ (99)
«1» روضه کافى، جلد 8، صفحه 134- بحار الانوار، جلد 14، صفحه 290.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 186
ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ: نيست بر پيغمبر صلى اللّه عليه و آله مگر رسانيدن احکام به مکلفان تا ايشان را عذرى نباشد. اين تشديد ايجاب قيام به اطاعت رسول است. خلاصه معنى آنکه: رسول خدا به شما آمد به آنچه مأمور شده به آن از تبليغ تا شما را عذرى نباشد در تفريط و تقصير. وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَکْتُمُونَ: و خداى تعالى مى‌داند آنچه ظاهر مى‌کنيد و آنچه پنهان مى‌نمائيد از تصديق و تکذيب. اين غايت زجر و تهديد است.