1- دانستن هر چيزى، نه لازم است و نه مفيد، بلکه بايد سراغ دانش‌هاى مفيد رفت. «لا تَسْئَلُوا» (حسّ کنجکاوى بايد تعديل شود ونبايد در پى اطلاعاتى رفت که سبب ايجاد کدورت، مشکلات و اختلال در نظام جامعه مى‌شود.)
2- مکلّف نساختن مردم به پاره‌اى از احکام، پرتوى از عفو و گذشت الهى است.
لا تَسْئَلُوا ... عَفَا اللَّهُ عَنْها
3- خداوند به بندگانش مهلت توبه مى‌دهد. «غَفُورٌ حَلِيمٌ»
4- اگر مردم ظرفيّت نداشته باشند، بيان پاره‌اى از حقايق، سبب کفر آنها مى‌شود.
«قَدْ سَأَلَها قَوْمٌ مِنْ قَبْلِکُمْ ثُمَّ أَصْبَحُوا بِها کافِرِينَ»
«1». معجم رجال‌الحديث، ج 4، ص 22.
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 382