1- ملاک در ارزشها، حقّ وباطل است، نه کثرت و قلّت. «وَ لَوْ أَعْجَبَکَ کَثْرَةُ الْخَبِيثِ»
2- «اکثريّت» و فراوانى، فريب دهنده است، مواظب باشيم. «أَعْجَبَکَ» (اکثريّت، نه نشانهى حقّانيّت است و نه نشانهى برترى)
3- منطقِ «خواهى نشوى رسوا، همرنگ جماعت شو» قرآنى نيست. «وَ لَوْ أَعْجَبَکَ کَثْرَةُ الْخَبِيثِ»
4- بىتقوايى، نشانهى بىخردى است. «فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ»
5- شناخت پاک از ناپاک و تقوا داشتن وتسليم موج و هياهوى جمعيّت نشدن، تنها کار خردمندان است. «فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ»
6- رستگارى علاوه بر عقل و خرد، به تقواى الهى نياز دارد. «فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 380