تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْکُمْ أَنْفُسَکُمْ لا يَضُرُّکُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (105)
ترجمه
اى آنکسانيکه ايمان آورديد بر شما است حفظ نفسهاى شما زيان نميرساند شما را کسى که گمراه شود چون هدايت يابيد بسوى خدا است بازگشت شما تمامى پس خبر مىدهد شما را بآنچه بوديد که بجا مىآورديد.
تفسير
مؤمن چون متخلق باخلاق الهى است و داراى رحمت و عطوفت بر بندگان خدا است وقتى به بيند مردم طريق ضلالت را گرفتهاند متأثر ميشود و غمناک مىگردد لذا خداوند براى تسليت خاطر آنها فرموده بر شما باد که مواظبت کامل از حال خودتان داشته باشيد و نفوس خودتان را بصلاح وادار نمائيد و از ضلالت حفظ کنيد و در صورتى که شرائط امر بمعروف و نهى از منکر موجود نباشد متعرض مردم نشويد ضلالت آنها براى شما ضررى ندارد وقتى که شما بوظيفه خودتان عمل نمائيد و متأسف و متأثر از حال آنها نباشيد خداوند گناه کسى را در نامه عمل ديگرى نمىنويسد و در روز بازگشت بخداوند هر کس بر طبق عمل خود از خير و شرّ بثواب و عقاب خواهد رسيد در مجمع از پيغمبر (ص) نقل نموده که در جواب سؤال شخصى از اين آيه فرمود که يکديگر را امر بمعروف و نهى از منکر کنيد ولى وقتى ديدى مردم دينى را اختيار نمودند و دعوت باطلى را اطاعت کردند و هواى نفس را متابعت نمودند و هر کس برأى خود خورسند گرديد پس وظيفه تو آنستکه کاملا مواظبت از نفس خود داشته باشى و مردم را بگذارى بحال خودشان هر چه مىخواهند بکنند.
جلد 2 صفحه 282