تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْکُرْ نِعْمَتِي عَلَيْکَ وَ عَلى والِدَتِکَ إِذْ أَيَّدْتُکَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُکَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ کَهْلاً وَ إِذْ عَلَّمْتُکَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ کَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيها فَتَکُونُ طَيْراً بِإِذْنِي وَ تُبْرِئُ الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي وَ إِذْ کَفَفْتُ بَنِي إِسْرائِيلَ عَنْکَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذِينَ کَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُبِينٌ (110)
ترجمه
وقتى که گفت خدا اى عيسى پسر مريم ياد کن نعمت مرا بر خود و بر مادرت وقتى که تاييد نمودم تو را بروح القدس سخن مىگفتى با مردم در گهواره و در زمان کاملى و وقتى که آموختم تو را کتاب و حکمت و تورية و انجيل و در وقتى که ميساختى از گل مانند صورت مرغى برخصت من پس ميدميدى در آن پس ميشد مرغى باجازه من و خوب ميکردى کور مادر زاد و شخص پيس را بفرمان من و وقتى که بيرون مىآوردى مردگان را بدستور من و آنگاه که بازداشتم بنى اسرائيل را از تو وقتى که آوردى براى آنها معجزات را پس گفتند آنانکه کافر شدند از آنها نيست اين مگر جادوئى آشکار.
تفسير
گفتهاند اذ قال بدل است از يوم يجمع در آيه سابقه يا متعلق است با ذکر که محذوف است و بقرينه مقام و سياق ساير آيات ذکر نشده است و آنچه از اين آيه محتاج بتفسير است در سوره بقره ذيل آيه وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْکِتابَ* و در سوره آل عمران در ذيل آيه وَ يُکَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ و آيه وَ يُعَلِّمُهُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ و آيه وَ مَکَرُوا وَ مَکَرَ اللَّهُ که متقارب با يکديگرند بتفصيل ذکر شده است و از مراجعه بآن آيات مراد از روح القدس و سن کهولت و تعليم کتاب و کيفيت معجزات و نگهدارى خداوند او را از مکر يهود مشهود خواهد گرديد.