تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَکُونُ لَنا عِيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آيَةً مِنْکَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ (114)
ترجمه
گفت عيسى پسر مريم بار خدايا پروردگار ما فرو فرست بر ما خوان طعامى از آسمان که بوده باشد براى ما عيدى بجهت اوّل ما و آخر ما و دلالتى از تو و روزى ده ما را و توئى بهترين روزى دهندگان.
تفسير
حضرت عيسى (ع) وقتى ديد حواريّون عذر موجّهى بيان نمودند با حال تضرّع از خداوند مسئلت نمود که خوان طعامى بر آنها و خودش نازل فرمايد که روز نزول آن عيد مذهبى او باشد چون گفتهاند آن روز روز يکشنبه بود و باين جهت نصارى آنرا عيد قرار دادهاند يا آنکه مقصود آنحضرت آن بود که از نزول آن سرور عايد او و اصحابش شود چون گفتهاند عيد سرور عائد است و باين مناسبت روز سرور را عيد خواندهاند و در صورت اول مراد از اوّلنا و آخرنا پيروان آنحضرتند در زمان او و بعد از او تا زمان ظهور دولت اسلام و در صورت دوم مراد انتفاع و سرور حاضرين و غائبين است از آن مائده چنانچه در آيه بعد ذکر ميشود انشاء اللّه تعالى و ضمنا آنحضرت عرضه داشت آنچه را حواريون در مقام اعتذار از مسئلت خودشان بيان نموده بودند باين تقريب که فائده ديگر نزول مائده آنستکه دلالت واضحه باشد بر قدرت خداوند و صدق پيغمبرش و رزّاقيت خداوند ببهترين وجه ظاهر گردد که وقتى در زمين خوردنى پيدا نشود براى دوستانش از آسمان مائده نازل ميفرمايد.
جلد 2 صفحه 290