تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُکَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ (118) تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 212 إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُکَ‌: اگر عذاب کنى ايشان را به جهت کفر، پس بتحقيق که ايشان بندگان تواند، و بنده را بر مالک اعتراضى نزيبد، و هر چه فرمايد بر وجه جزا و سزا و به مقتضاى حکمت و مصلحت باشد. در اين تنبيه است بر آنکه آنها مستحق عذابند، زيرا حقيقت معنى آنکه: ايشان بندگان تو و معذلک عبادت غير تو کردند. وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ‌: و اگر بيامرزى ايشان را بعد از آنکه تائب شده، ايمان آوردند فَإِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ‌: پس بدرستى که تو غالب و قادرى بر ثواب و عقاب. دانا و حکيم در هر چه کنى از عفو و عذاب، يعنى ثواب و عقاب تو بر وجه حکمت و صواب است. پس اگر عذاب کنى، بر وجه عدل؛ و اگر عفو کنى، بر سبيل فضل باشد.