تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُکَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ (118)
ترجمه
اگر عذاب کنى آنها را پس همانا آنها بندگان تواند و اگر بيامرزى آنها را پس همانا توئى تواناى درست کردار.
تفسير
بندئيکه بوظيفه بندگى عمل ننمود استحقاق عذاب پيدا مىکند و مولى مختار است اگر بخواهد عذاب کند بر طبق استحقاق و عدالت رفتار فرموده و اگر بخواهد عفو فرمايد بمقتضاى کرم و فضل سلوک نموده و قدرت و حکمت با هر دو سازش دارد و انبيا مأذون در شفاعت از کفار نيستند و خداوند وعده عذاب دائم فرموده البته بوعده خود عمل خواهد فرمود ..