تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلاَّ کانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ «4»
بعد از حال کفار مذکوره، در صدر آيه اخبار فرمايد:
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ: و نمى‌آيد به آن کافران آيتى مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ: از آيات و حجج پروردگارشان که ادله بيّنه است بر توحيد و يا معجزات هاديه بر صدق رسول مجيد مانند شق القمر و حرکت درخت و تسبيح سنگريزه در دست آن سرور يا نمى‌آيد آيتى از آيات قرآن بر ايشان إِلَّا کانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ: مگر که بودند از آيات اعراض کننده و تارک نظر و عدم التفات به آن.