تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَقَدْ کَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْباءُ ما کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «5» فَقَدْ کَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ‌: پس به تحقيق تکذيب کردند حق را که قرآن است وقتى که آمد ايشان را. اين کلام به منزله امرى است که لازم ما قبل خود باشد. گوئيا مى‌فرمايد: چون ايشان اعراض کردند از همه آيات، تکذيب قرآن‌ تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 223 نمودند در حينى که آمد ايشان را. و يا در حکم دليل است بر ما قبل، يعنى اعراض نمودند از قرآن و تکذيب کردند همه آن را و حال آنکه اعظم آيات است. پس چگونه اعراض نکنند از غير آن و تابع احکام قرآن نشوند و تصديق آن ننمايند فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْباءُ ما کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ‌: پس زود باشد که ظاهر شود بر ايشان خبرهاى آنچه را که بودند به آن استهزا مى‌کردند و به وقوع آن ايمان نداشتند، و ظهور آن در دنيا به وقت نزول عذاب بود بر آنها، يا هنگام علوّ بيرق اسلام و قدرت و شوکت ملازمان حضرت رسالت پناه صلى اللّه عليه و آله و ظهور آن در آخرت بر کافران در کمال ظهور است. در کتاب کافى- قال رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله: القرآن هدى من الضّلالة و تبيان من العمى و استقالة من العثرة و نور من الظّلمة و ضياء من الاحداث و عصمة من الهلاکة و رشد من الغواية و بيان من الفتن و بلاغ من الدّنيا الى الاخرة، فيه کمال دينکم و ما عدل احد عن القرآن الّا الى النّار. «1» فرمود رسول اکرم صلى اللّه عليه و آله: قرآنهادى است از ضلالت، و بينائى است از نابينائى، و رهائى است از لغزش، و نور است از ظلمت، و ضياء است از بدعتها، و عاصم است از هلاکت، و رشد است از غوايت، و بيان است از فتن، يعنى صاحب بيان است، و بلاغ است از دنيا به سوى آخرت. در قرآن است کمال دين شما و عدول نکند احدى از قرآن مگر آنکه مرجعش به سوى آتش است.