تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ «15»
قُلْ إِنِّي أَخافُ: بگو اى نبى مکرم بدرستى که من مى‌ترسم إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي: اگر عاصى شوم به امر پروردگار خود و غير او را عبادت و اطاعت کنم عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ: عذاب روز بزرگ يعنى قيامت را. اين مبالغه ديگر است در
«1» مجمع البيان ج 2 ص 279.
«2» الذاريات، آيه 57.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 235
قطع طمع ايشان.