تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْکِتابَ يَعْرِفُونَهُ کَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ «20»
ترجمه
آنانکه داديم ايشان را کتاب ميشناسند او را همچنانکه ميشناسند پسران خود را آنانکه زيان نمودند در نفسهاى خودشان پس آنها ايمان نميآورند
تفسير
پس از آنکه مشرکان طلب شاهد نمودند و خداوند جواب آنها را فرمود در آيه سابقه که پيغمبر اکرم بآنها بگويد راه ديگرى از براى اقامه شاهد بر صدق رسول خود بيان فرموده که حاصلش آنستکه اهل کتاب ميشناسند پيغمبر آخر الزمان را بعلائميکه براى او در کتب سماوى ذکر شده است همانطور که پسران خود را ميشناسند بدون شک و شبهه از آنها که منصف و عالمند سؤال کنيد شهادت ميدهند
جلد 2 صفحه 307
برسالت او و پس از بيان تمام طرق اثبات فرموده اصل مطلب آنستکه کفاريکه طريق عناد و لجاج را پيش گرفتهاند سرمايه اصلى را که فطرت سليمه است از دست دادهاند بشهادت خدا و کتب سماوى و اهل آن و جز اينها ايمان نمىآورند و قمى ره فرموده در شان يهود و نصارى نازل شده است چون خداوند در تورية و انجيل و زبور صفت پيغمبر خاتم و اصحاب او را بيان فرموده چنانچه دلالت نموده بر آن بقول خود محمد رسول اللّه تا ذلک مثلهم فى التوريه و مثلهم فى الانجيل در قرآن که بيان اوصاف او و اصحابش ميباشد ولى چون مبعوث به نبوت شد با آنکه اهل کتاب شناختند او را کافر شدند باو و خداوند خبر داد که فرمود فلما جاءهم ما عرفوا کفروا به و اللّه اعلم ..