«يَنئَون» از ريشه‌ى «نأى»، به معناى دور کردن است.
برخى از اهل سنت، در تفسير خود اين آيه را درباره‌ى ابوطالب دانسته و گفته‌اند: وى مردم را از آزار پيامبر نهى مى‌کرد ولى خودش ايمان نمى‌آورد و از مسلمان شدن دورى مى‌جست و برخى آيات ديگر را هم در اين باره مى‌دانند (مثل توبه 113، قصص 56)، ولى به نظر پيروان مکتب اهل‌بيت، ابوطالب از بهترين مسلمانان است و دلايل ايمان ابوطالب پدر عزيز حضرت على عليه السلام بسيار است که به بعضى از آنها اشاره مى‌کنم:
1. جملاتى که شخص پيامبراکرم صلى الله عليه و آله و اهل‌بيت عليهم السلام درباره ايمان او فرموده‌اند، بهترين دليل
جلد 2 - صفحه 435
بر ايمان اوست.
2. حمايت‌هاى بى‌دريغ وى از پيامبر در شرائط بسيار سخت.
با خدا دارد.
4. سفارش‌هاى او به همسر و فرزند و برادرش حمزه که از اسلام و نماز و پيامبر حمايت کنند.
5. حزن و اندوه فراوانى که براى پيامبر صلى الله عليه و آله به خاطر فوت ابوطالب پيدا شد.
6. ابوبکر و عباس گواهى دادند که ابوطالب هنگام مرگ، کلمات «لااله الّااللّه و محمّد رسول اللّه» مى‌گفت.
7. رسول خدا صلى الله عليه و آله بالاى منبر براى ابوطالب دعا و جنازه‌ى او را تشييع کرد و به حضرت على عليه السلام دستور کفن کردن او را داد. تنها بر او نماز گذاشته نشد زيرا تا آن روز نماز ميّت واجب نشده بود، چنانکه بر خديجه هم نماز گزارده نشد.
8. حضرت على عليه السلام در نامه‌اى به معاويه نوشتند که بسيار فرق است ميان پدر من ابوطالب با پدر تو ابوسفيان.
9. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: من در قيامت، شفيع پدر و مادر و عمويم ابوطالب هستم.
10. در حديث مى‌خوانيم که خداوند به رسول خود وحى کرد که آتش بر پدر و مادر و کفيل تو حرام است.
11. در مسلمان بودن فاطمه بنت‌اسد عليها السلام که از زنان خوش سابقه و مهاجر است، شکّى نيست و اگر ابوطالب مسلمان نبود، هرگز رسول خدا صلى الله عليه و آله اجازه نمى‌داد که شوهر اين زن، مردى بى‌ايمان باشد. «1»