تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ لَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ وَ لا نُکَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا وَ نَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ «27»
ترجمه
و اگر به بينى هنگامى را که بازداشته شده باشند بر آتش پس گويند ايکاش ما برگردانيده ميشديم و تکذيب نمى‌کرديم آيات پروردگار خودمان را و ميبوديم از گروندگان.
تفسير
يعنى اگر ببينى آنها را وقتى داخل در آتش يا مشرف بآن شدند هر آينه
جلد 2 صفحه 311
مشاهده نمودى منظره هولناک عجيبى را که قابل وصف نيست و بنابر اين جواب شرط محذوف شده براى ابهام و تخويف و محتمل است در مقام جواب اکتفا شده باشد بقول آنها که مذکور در آيه است و دلالت دارد بر آرزوى محال کفار که عود بدنيا و تصديق انبيا و کتب سماوى بوده در وقتى که پشيمانى سودى ندارد و نصب نکذّب باعتبار جواب است و اجراى و او مجراى فا و اضمار أن ناصبه و برفع باعتبار عطف بر نردّ نيز قرائت شده است و قمى ره فرموده در شأن بنى اميه نازل شده است ..