در شأن نزول آيه آمده است: کفّار به رسول خدا صلى الله عليه و آله مىگفتند: ما هرگز به تو ايمان نخواهيم آورد، مگر آنکه زمين را شکافته برايمان چشمهاى جارى سازى: «لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً» «1»، يا به آسمان روى: «أَوْ تَرْقى فِي السَّماءِ» «2» شايد آيه اشاره به نوع درخواستهاى نابجاى آنان باشد که اگر زمين را بکاوى يا نردبان به آسمان بگذارى و خود را به آب و آتش بزنى، سودى ندارد. در دعوت تو نقصى نيست، اينان لجوجند، پس براى ارشادشان اين همه دلسوزى نکن.