پیام‌های تفسیر نور

1- هميشه رفاه زندگى، علامت رحمت نيست، گاهى زمينه‌ى عقوبت است. «نَسُوا- فَتَحْنا» 2- مهلت دادن به مجرمان و سرگرم شدن خلافکاران، يکى از سنّت‌هاى الهى‌ «1». تفسير الميزان. «2». بقره، 216. «3». نهج‌البلاغه، حکمت 25. «4». تفسير مجمع‌البيان. «5». تفسير عيّاشى. جلد 2 - صفحه 458 است. فَلَمَّا نَسُوا ... فَتَحْنا 3- قهر خداوند بعد از اتمام حجّت است. نَسُوا ما ذُکِّرُوا ... أَخَذْناهُمْ‌ 4- تنگناها و گشايش‌ها به دست خداست. أَخَذْناهُمْ‌ ... فَتَحْنا 5- مرگ و قهر الهى، ناگهانى مى‌آيد، پس بايد هميشه آماده بود. «بَغْتَةً» 6- شادى عيّاشان، ناگهان به ناله‌ى مأيوسانه تبديل خواهد شد. «فَرِحُوا- مُبْلِسُونَ»