1- ستم، ماندنى نيست. «فَقُطِعَ»
2- ظلم، در نسل هم مؤثر است. «دابِرُ»
3- انقراض ونابودى ستمگران، حتمى است. (ظلم تمدّنها را ريشهکن مىکند) «فَقُطِعَ دابِرُ» چنانکه در جاى ديگر مىفرمايد: «فَهَلْ تَرى لَهُمْ مِنْ باقِيَةٍ» «2»
4- بىتوجّهى به هشدار انبيا ظلم است. نَسُوا ما ذُکِّرُوا ... الَّذِينَ ظَلَمُوا
5- گاهى رفاه فراوان، زمينهى ظلم است. فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ کُلِّ شَيْءٍ ... الَّذِينَ ظَلَمُوا
6- در تاريخ، اقوامى بودهاند که هيچ اثرى از آنان نيست. «فَقُطِعَ دابِرُ»
«1». معانىالاخبار، ص 252.
«2». حاقّه، 8.
جلد 2 - صفحه 459
7- نابود کردن ستمکار، کارى پسنديده است. «وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ»
8- هنگام نابودى ستمگران، بايد خدا را شکر کرد. فَقُطِعَ ... وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ
9- هلاکت ظالمان، عامل تربيت ديگران است. «رَبِّ الْعالَمِينَ»