تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلاَّ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ فَمَنْ آمَنَ وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ (48)
ترجمه
و نميفرستيم فرستاده شدگان را مگر بشارت دهندگان و تخويف کنندگان پس آنانکه گرويدند و صالح شدند پس نيست بيمى بر ايشان و نه آنها اندوهناک ميشوند.
تفسير
خداوند انبيا را نفرستاده است که مردم مجبور بايمان شوند بلکه فقط براى آن فرستاده است که بشارت بدهند مطيعان را به بهشت و تخويف نمايند عاصيان را از جهنّم پس کسانيکه ايمان بياورند و اعمال صالحه بجا آورند نبايد خوف از عذاب داشته باشند و نه محزون شوند از فوت ثواب ..