اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما نُرسِلُ المُرسَلِينَ إِلاّ مُبَشِّرِينَ وَ مُنذِرِينَ فَمَن آمَنَ وَ أَصلَحَ فَلا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنُونَ (48)
و ما نميفرستيم پيغمبران را مگر آنکه بشارت دهندهاند (اهل ايمان و اعمال صالحه را بسعادت و رستگاري و بهشت) و انذار کننده (کفار و فساق را بشقاوت و هلاکت و عذاب جهنم) پس کسي که ايمان آورد و خود را اصلاح کرد پس خوفي بر آنها نيست و محزون و غمناک نخواهند شد.
وَ ما نُرسِلُ المُرسَلِينَ وظيفه اوليه انبياء و مقصود الهي از ارسال رسل ارشاد امّت است بتوحيد و ساير عقائد حقّه و اخلاق حميده و اعمال صالحه از عبادات واجبه و مندوبه که موجب کمال نفس و ترقي و تعالي روح شود تا قابليت
جلد 7 - صفحه 74
شمول رحمت و نيل بسعادت و وصله بنعم اخرويه و فيوضات الهيه پيدا کنند و همين مفاد إِلّا مُبَشِّرِينَ است و بيم و خوف از سخت و غضب الهي و عذاب شديد ابدي و سجن الهي و جهنم دهند که مهيّا شده براي کفار و مشرکين و مخالفين و معاندين که مفاد وَ مُنذِرِينَ است.
فَمَن آمَنَ باللّه و برسوله و خلفائه و العدل و المعاد و ساير المعتقدات الحقه وَ أَصلَحَ اصلاح نفس بنحوي که صدق کند عبد صالح است و صالح کسي است که خالي از هر گونه فساد باشد چه فساد عقائدي و چه فساد اخلاقي و چه فساد عملي که تالي تلو معصوم باشد بلکه نائل بمقام عصمت شود در زيارت ابي الفضل عليه السّلام ميگويي
(السّلام عليک ايّها العبد الصالح المطيع للّه و لرسوله).
فَلا خَوفٌ عَلَيهِم خوف از عذاب وَ لا هُم يَحزَنُونَ حزن از فوت ثواب و اينکه جمله دلالت دارد که از هيچ ثوابي محروم نميشوند و هيچگونه عذابي بر آنها نيست.