پیام‌های تفسیر نور

1- حفظ نيروهاى مخلص و فقير و مجاهد، مهم‌تر از جذب سرمايه‌داران کافر است. «لا تَطْرُدِ» 6: 52 2- هدف، وسيله را توجيه نمى‌کند. براى جذب سران کفر، نبايد به مسلمانان موجود اهانت کرد. «لا تَطْرُدِ» 6: 52 3- اسلام، مکتب مبارزه با تبعيض، نژاد پرستى، امتياز طلبى و باج خواهى است. (با توجّه به شأن نزول) 4- اغلب طرفداران انبيا، پابرهنگان بوده‌اند. (با توجّه به شأن نزول) 5- بهانه گيران، اگر از رهبر و مکتب نتوانند عيب بگيرند، از پيروان و وضع اقتصادى آنان عيب‌جويى مى‌کنند. (با توجّه به شأن نزول) 6- هيچ امتيازى با «ايمان» برابرى نمى‌کند. «يُرِيدُونَ وَجْهَهُ» 7- ميزان، حال فعلى اشخاص است. اگر مؤمنان فقير، خلاف قبلى داشته باشند، حسابشان با خداست. «ما عَلَيْکَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ» 6: 52 8- حساب همه با خداست، حتّى رسول اکرم نيز مسئول انتخاب وعمل ديگران نيست، «ما عَلَيْکَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ» 6: 52 و خود نيز حساب و کتاب دارد. «وَ ما مِنْ حِسابِکَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ» 6: 52 9- طرد پابرهنگان و محرومان مخلص، ظلم است. «فَتَکُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ» 6: 52