1- تفاوت‌هاى اجتماعى، گاهى وسيله‌ى آزمايش و شکوفا شدن خصلت‌ها و رشد آنهاست. اغنيا، با فقرا آزمايش مى‌شوند. «فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ» 6: 53
2- برخى اغنيا، فقرا را تحقير مى‌کنند و خود را ارزشمند مى‌پندارند. أَ هؤُلاءِ ... مِنْ بَيْنِنا
3- فقراى با ايمان، برگزيدگان خدايند. «مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ» 6: 53
4- پاسخ توهين‌هاى کافران، با نوازش و مهر الهى به مؤمنان داده مى‌شود.
أَ هؤُلاءِ ... بِأَعْلَمَ بِالشَّاکِرِينَ
5- منّت الهى بر فقيران، نتيجه‌ى شکر آنان است. مَنَّ اللَّهُ ... بِالشَّاکِرِينَ
6- خداوند طبق حکمتش عمل مى‌کند، نه توقّع مردم. «أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاکِرِينَ» 6: 53
7- انبيا، نمونه‌ى بارز شاکران هستند. «بِالشَّاکِرِينَ» 6: 53 (فقرايى هم که هدايت انبيا را پذيرفته‌اند، شاکر نعمت هدايت هستند.) «بِأَعْلَمَ بِالشَّاکِرِينَ» 6: 53
«1». قمر، 25.
«2». زخرف، 31.
«3». تفسير اطيب‌البيان.
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 469