1- ايمان زائر پيامبر خدا، از شرايط دريافت لطف الهى است. وَ إِذا جاءَکَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ ...
جلد 2 - صفحه 470
2- زيارت پيامبر، راه دريافت لطف خداست. جاءَکَ ... فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْکُمْ کَتَبَ
3- رابطهى رهبر و مردم، بر پايهى انس و محبّت است. إِذا جاءَکَ ... فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْکُمْ
4- بهترين عبارت تحيّت، «سلام عليکم» است. «فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْکُمْ» 6: 54
5- تحقير شدن مؤمنان را جبران کنيد. (در آيهى 53 متکبّران با لحن تحقيرآميزى مىگفتند: أَ هؤُلاءِ ... ولى در آيهى 54 خداوند آن تحقير را جبران مىکند و به پيامبرش دستور سلام کردن به مؤمنان را صادر مىکند.) «فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْکُمْ»
6- «سلام»، شعار اسلام است. بزرگ نيز به کوچک، سلام مىکند. «فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْکُمْ»
7- مربّى ومبلّغ، بايد با برخوردى محبّتآميز با مردم، به آنان شخصيّت دهد.
«سَلامٌ عَلَيْکُمْ»
8- اگر گناه از روى لجاجت و استکبار نباشد، توبه قابل پذيرش است. «مَنْ عَمِلَ مِنْکُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ» 6: 54
9- خداوند، رحمت را بر خويش واجب کرده؛ ولى شرط دريافت آن، عذرخواهى و توبه است. کَتَبَ ... ثُمَّ تابَ
10- توبه، تنها يک لفظ نيست، تصميم و اصلاح هم مىخواهد. «تابَ وَ أَصْلَحَ»
6: 54
12- عفو الهى همراه با رحمت است. «غَفُورٌ رَحِيمٌ» (گناهکار نبايد مأيوس شود)
13- روشنگرى نسبت به سيماى مجرمان و راه خطاکاران و اهل توطئه، از اهداف مکتب است. «لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ» 6: 55