نکته‌های تفسیر نور

گرفتن روح در شب وبرگرداندن آن در روز يکى از نمونه‌هاى قاهربودن خدا برانسان است. مسأله‌ى قبض روح، در قرآن هم به خداوند نسبت داده شده‌ «اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ» 39: 42، هم به ملک الموت و هم به فرشتگان. اين اختلاف تعبير شايد به خاطر آن باشد که جان افراد عادى را فرشتگان مى‌گيرند و جان افراد برجسته را ملک الموت که فرشته برترى است و جان اولياى خدا را ذات مقدّس او مى‌گيرد. و شايد به اين دليل باشد که ابتدا فرشتگان، روح مردم را مى‌گيرند و سپس تحويل ملک‌الموت مى‌دهند و آنگاه ملک‌الموت (عزرائيل) روح‌هاى گرفته شده را به خداوند تحويل مى‌دهد و به همين دليل گرفتن روح مردم هم کار فرشتگان و هم کار ملک الموت و هم کار خداوند به شمار مى‌رود. آرى، خداوند مسبب است و فرشتگان مباشر و فعل گاهى به مسبب و گاهى به مباشر نسبت داده مى‌شود. ممکن است مراد از فرشتگان محافظ، آنانى باشند که مراقب و نگهدار انسان از حوادثند، «1» «لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ» «2» و ممکن است مراد از حفظه، فرشتگانى باشند که مأمور ثبت و ضبط اعمال انسانند. «رُسُلُنا لَدَيْهِمْ يَکْتُبُونَ» «3» «1». تفسير الميزان. «2». رعد، 11. «3». زخرف، 80. جلد 2 - صفحه 477 ايمان به مراقبت فرشتگان از انسان، عامل شکر از خداست، همان گونه که ايمان به ثبت اعمال توسّط فرشتگان عامل حيا و تقواست.