در روايات آمده است که خداوند، حساب بندگانش را به اندازه‌ى دوشيدن شير يک گوسفند
«1». تحريم، 6.
جلد 2 - صفحه 478
و در زمانى بسيار کوتاه، انجام مى‌دهد. «1»
از امام على عليه السلام سؤال شد: «کيف يُحاسِبُ اللّه الخلقَ على کثرتهم؟ فقال: کما يَرزقُهم على کثرتهم. فقيل: کيف يُحاسِبهم و لايرونه؟ فقال: کما يَرزقهم و لايرونه» «2» چگونه خداوند با وجود مخلوق‌هاى زياد به حساب آنان رسيدگى مى‌کند؟ حضرت فرمودند: همان گونه که آنان را روزى مى‌دهد. سؤال شد: چگونه حسابرسى مى‌کند در حالى که او را نمى‌بينند؟
فرمودند: همان گونه که روزى‌شان مى‌دهد، ولى او را نمى‌بينند.
سؤال: با اين همه آيات وروايات بر حسابرسى سريع الهى، پس طولانى بودن روز قيامت براى چيست؟
پاسخ: بلندى روز قيامت، نوعى عقوبت است، نه به خاطر فشار کار و ناتوانى از محاسبه‌ى سريع. «3» (بشر که مخلوق الهى است، در دنياى امروز به وسيله‌ى کامپيوتر، در کمتر از يک دقيقه بزرگ‌ترين محاسبات را انجام داده و مثلا انبارها و کالاهاى آن و امور مالى مربوط به آن را بررسى و محاسبه مى‌کند).