پیام‌های تفسیر نور

1- يکى از شيوه‌هاى تبليغ و موعظه، سؤال از وجدان مردم است. «مَنْ يُنَجِّيکُمْ» 6: 63 2- يادآورى و توجّه‌دادن انسان به خلوص، از بهترين روشهاى خداشناسى است. «تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً» 6: 63 3- انسان در سختى‌ها و شدايد، دست از کفر و شرک برداشته و موحّد مى‌شود. «تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً» 6: 63 4- انسان مشرک به تعهّدات خود در برابر خدا بى‌وفاست. «ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِکُونَ» 6: 64 5- از بدترين انواع ناسپاسى انسان، شرک است. لَنَکُونَنَّ مِنَ الشَّاکِرِينَ‌ ... ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِکُونَ‌ 6- راحتى و احساس رهايى و بى‌نيازى، زمينه‌ى غفلت از خدا و شرک به اوست. «قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيکُمْ مِنْها وَ مِنْ کُلِّ کَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِکُونَ» 6: 64