1- يکى از وظايف پيامبر، يادآورى قدرت بىمانند خداوند است. «قُلْ هُوَ الْقادِرُ» 6: 65
2- شرک، زمينهساز دريافت انواع عذابهاست. ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِکُونَ قُلْ هُوَ الْقادِرُ ...
3- خداوند، هم نجاتبخش است، هم عذابگر، آنکه آگاهانه سراغ غير خدا مىرود، بايد منتظر عذاب باشد. قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى أَنْ يَبْعَثَ ...
4- تفرقه و تشتّت، از عذابهاى الهى و در کنار عذاب آسمانى و زمينى مطرح شده است. «يَلْبِسَکُمْ شِيَعاً» 6: 65
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». انعام، 107.
«3». غاشيه، 22.
«4». ق، 45.
«5». مائده، 99.
«6». يونس، 99.
«7». بقره، 256.
«8». فاطر، 23.
جلد 2 - صفحه 482
5- گاهى مردم، به وسيلهى مردم و با دست يکديگر عذاب و تنبيه مىشوند.
«يُذِيقَ بَعْضَکُمْ بَأْسَ بَعْضٍ» 6: 65
6- مبلّغان دينى بايد از روشهاى گوناگونى براى ارشاد مردم بهرهگيرند. «انْظُرْ کَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ»
7- اگر مفهومى را در قالبهاى متنوّع ارائه داديم، به تأثيرات بيشترى اميدوار باشيم. «نُصَرِّفُ الْآياتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ» 6: 65
8- چون راه شما حقّ است، از تکذيب مردم نگران نباشيد. «وَ هُوَ الْحَقُّ»
9- تو مسئول وظيفه هستى، ضامن نتيجه نيستى. «لَسْتُ عَلَيْکُمْ بِوَکِيلٍ» 6: 66