تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) قُلْ أَ نَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُنا وَ لا يَضُرُّنا وَ نُرَدُّ عَلى‌ أَعْقابِنا بَعْدَ إِذْ هَدانَا اللَّهُ کَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّياطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرانَ لَهُ أَصْحابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنا قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى‌ وَ أُمِرْنا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ «71» بگو: آيا غير خداوند، چيزى را بخوانيم که سود و زيانى براى ما ندارد و پس از آنکه خداوند هدايتمان کرد، به عقب باز گشته (و کافر) شويم؟ همچون کسى که شياطين او را در زمين از راه به در برده‌اند و سرگردان مانده است در حالى که براى او يارانى (دلسوز) است که او را به هدايت دعوت کرده (و مى‌گويند:) نزد ما بيا (و حقّ را بپذير ولى او گوشش بدهکار نيست). بگو هدايتى که از سوى خدا باشد هدايت واقعى است و ما مأموريم که براى خداى جهانيان تسليم باشيم.