تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ کِتابَ اللَّهِ وَراءَ ظُهُورِهِمْ کَأَنَّهُمْ لا يَعْلَمُونَ (101)
وَ لَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ: و چون آمد ايشان را فرستاده‌اى از جانب خدا مانند حضرت عيسى عليه السلام و حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم، مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ: در حالتى که آن پيغمبر تصديق کننده است مر تورات را که با ايشان است، نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ:
بيانداختند گروهى از آنان که داده شده‌اند، يعنى علماى يهود بيانداختند، کِتابَ اللَّهِ وَراءَ ظُهُورِهِمْ: کتاب خدا را که تورات است در پس پشتهاى خود، يعنى پشت سر انداختند، زيرا ايمان نياوردند به رسول خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلم که مصدق تورات است، پس تکذيب اين رسول، تکذيب تورات و نقض آنچه در آنست از ايمان به پيغمبرى که مؤيد باشد از جانب خدا به معجزات ظاهره. و نزد بعضى مراد کتاب خدا، قرآن باشد، يعنى قرآن را پشت سر انداختند و التفات به آن ننمودند، کَأَنَّهُمْ لا يَعْلَمُونَ: گويا اين عهد شکنان که علماى يهودند، نمى‌دانند اين قرآن کلام خدا و حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلم رسول او مى‌باشد، يعنى ايشان عالمند به
تفسير اثنا عشرى، ج1، ص: 212
حقيقت آن و متيقن مى‌باشند، و لکن به جهت عناد و انکار تجاهل مى‌کنند.
تنبيه: حق تعالى به اين دو آيه دلالت فرموده بر آنکه تمام يهود بر چهار فرقه هستند:
فرقه اول: کسانى که به تورات ايمان آورده و به حقوق آن معترف گشته‌اند مانند مؤمنان اهل کتاب مثل عبد اللّه سلام و اصحاب او که عده آنها نسبت به ديگران کمتر مى‌باشند.
فرقه دوم: کسانى که آشکارا نقض عهد نکردند، لکن به جهت جهالتشان نقض عهد نمودند و آنها زيادتر از سايرين هستند.
فرقه سوم: کسانى که آشکارا نقض عهد نمودند و از حد آن تخطى کردند به سبب تمرد و فسوق.
فرقه چهارم: کسانيند که ظاهرا به آن متمسک شده اما در حقيقت نقض عهد نمودند به جهت سرکشى و عناد با آنکه عالمند به حقيقت آنچه در تورات است، اينها اهل تجاهل مى‌باشند.
تفسير اثنا عشرى، ج1، ص: 213