کلمهى «بازغ» از «بزغ»، به معناى شکافتن وجارى ساختن خون است. امّا در اينجا گويا طلوع خورشيد و ماه، پردهى تاريکى شب را مىشکافد و سرخى کم رنگى در اطراف خود پديد مىآورد. «1»
ابراهيم عليه السلام هم با ستاره پرستان برخورد کرد، هم با ماه و خورشيد پرستان. «2» به گفتهى بسيارى از مفسّران، گفتگوى حضرت ابراهيم با مشرکان منطقهى بابل بود.
«1». تفسير نمونه.
«2». تفسير نورالثقلين.
جلد 2 - صفحه 496
انسان در هر فرضيهاى که به بن بست رسيد، بايد بدون لجاجت، مسير را عوض کند. بر خلاف مشهور که مىگويند: مرد آن است که روى حرف خود بايستد و پافشارى کند، اين آيه به ما مىگويد: مرد آن است که حرفش حقّ باشد، گرچه با تغيير موضع باشد.