تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ تِلْکَ حُجَّتُنا آتَيْناها إِبْراهِيمَ عَلى‌ قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ إِنَّ رَبَّکَ حَکِيمٌ عَلِيمٌ (83) ترجمه‌ و اين حجّت ما است که داديم آنرا بابراهيم بر قومش بلند ميکنيم بمراتبى کسيرا که بخواهيم بدرستيکه پروردگار تو حکيم دانا است. تفسير اشاره است باحتجاج حضرت ابراهيم (ع) با قوم خود در آيات سابقه که بالهام الهى بوده است چنانچه از روايت عيون از حضرت رضا (ع) در ذيل آيه فلمّا راى- الشمس معلوم شد و خداوند بلند ميکند کسيرا که بخواهد بمراتب و درجاتى از علم و حکمت و سيادت و امامت و رسالت و خلّت و محبّت از اهل ايمان و بعضى درجات را بدون تنوين قرائت نموده‌اند و بنابر اين مرفوع درجات است نه شخص و در هر حال اين ارتفاع بر وفق مصلحت و حکمت و علم بقابليت اشخاص است و جزاف نيست چون خداوند حکيم و عليم است و درجات اضافه به من نشاء شده است ..