تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
ذلِکَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ لَوْ أَشْرَکُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ ما کانُوا يَعْمَلُونَ (88)
ترجمه
اين هدايت خدا است هدايت مىکند بآن کسيرا که مىخواهد از بندگانش و اگر شرک آورده بودند باطل شده بود از ايشان آنچه بودند که بجا مىآوردند.
تفسير
اين هدايتيکه شامل حال انبياء نامبرده در آيات سابقه شد هدايت الهى است که منتج سعادت دنيا و آخرت است که هدايت ميکند بآن کسيرا که بخواهد از بندگانش بمقدار قابليت او از علم و حکمت و معرفت و اگر انبياء نامبرده بر فرض محال شرک آورده بودند باطل شده بود تمام اعمال آنها و نمىتوانستند از آن عمل در دنيا و
جلد 2 صفحه 349
آخرت استفاده نمايند چون شرک معصيتى است که فوق آن معصيتى نيست و مغفرت و رحمت الهى شامل حال مشرک نمىشود ..