تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ کَذِباً أَوْ قالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَ لَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ وَ مَنْ قالَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لَوْ تَرى إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَراتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلائِکَةُ باسِطُوا أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آياتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ «93»
و کيست ظالمتر از آنکه بر خدا دروغى بست و يا گفت: به من وحى شده، در حالى که چيزى به او وحى نشده است. و نيز آن کس که گفت: به زودى من هم مثل آنچه خدا نازل کرده نازل مىکنم. و (اى پيامبر!) اگر ببينى زمانى را که ستمگران در سکرات مرگ قرار گرفته و فرشتگان (براى قبض روح آنان) دستهاى (قدرت) خويش را گشوده و فرمان جان دادن مىدهند (و مىگويند:) امروز به خاطر نسبتهاى ناروا که به خداوند مىداديد و از آيات او سرپيچى مىکرديد، به عذاب خوارکننده کيفر داده خواهيد شد.
جلد 2 - صفحه 511