تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ تَرَکْتُمْ ما خَوَّلْناکُمْ وَراءَ ظُهُورِکُمْ وَ ما نَرى مَعَکُمْ شُفَعاءَکُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيکُمْ شُرَکاءُ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَکُمْ وَ ضَلَّ عَنْکُمْ ما کُنْتُمْ تَزْعُمُونَ «94»
به راستى همان گونه که نخستين بار شما را آفريديم، اکنون نيز (به هنگام مرگ يا قيامت) تک و تنها نزد ما آمديد و همهى اموالى را که به شما داديم پشت سر گذاشتيد و آن شفيعانى را که در (تعيين سرنوشت) خودتان شريکان خدا مىپنداشتيد، همراه شما نمىبينيم. به راستى (پيوندهاى) ميان شما گسسته و آنچه (از شريکان و شفيعان که به نفع خود) مىپنداشتيد از (دست) شما رفت.