نکته‌های تفسیر نور

در آيه‌ى قبل فرمود: همه‌ى انسان‌ها از نفْسِ واحدند، در اين آيه مى‌فرمايد: همه‌ى گياهان و درختان و ميوه‌ها نيز از يک سرچشمه‌اند وآن آب باران است. «متراکب» از ريشه‌ى «رکوب»، ميوه‌هاى سوار بر هم و دانه‌هاى درهم فشرده است. «طلع» خوشه‌ى سربسته خرماست و «قِنْوانٌ»، رشته‌هاى باريک که بعداً خوشه‌هاى خرما را تشکيل مى‌دهد. «دانِيَةٌ»، خوشه‌هاى به هم نزديک و يا نزديک به زمين، به خاطر سنگينى بار آن است. مراد از «مُتَشابِهٍ»، يا درختانى است که شباهت ظاهرى به هم دارند مثل زيتون و انار و يا ميوه‌هايى است که شبيه به يکديگرند. در اين آيه و دو آيه‌ى قبل سه تعبير پى‌درپى آمده است: «لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ»، «لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ» و «لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ» که رمز آن در پيام 4، بيان گرديده است.