نکته‌های تفسیر نور

«خلق»، ايجاد چيزى از روى حساب است و «خرق»، پاره‌کردن چيزى بى‌رويّه و بى‌حساب. «خَرَقُوا» يعنى بدون دقّت و مطالعه مطلبى را اظهار کردن، يا بدون حساب ساختن و بى دليل ادّعا کردن است. «1» به گفته‌ى قرآن، مسيحيان، حضرت عيسى را و يهوديان حضرت عُزَير را پسر خدا مى‌دانستند. «2» جمعى هم ملائکه را فرزندان خدا مى‌پنداشتند. زردشتيان، اهريمن را که از جنّ بود رقيب خدا قرار داده و همه‌ى بدى‌ها را به او منسوب مى‌کردند، برخى عرب‌ها هم ميان خدا و جنّ، نسبتى فاميلى معتقد بودند. «جَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً» «3» اين آيه همه آن گمان‌ها را باطل شمرده و مى‌فرمايد: خداوند از همه‌ى اين اوصاف، منزّه و برتر است.