تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ خالِقُ کُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَيْءٍ وَکِيلٌ (102)
ترجمه
اين خداى شما پروردگارتان است نيست خدائى مگر او که آفريدگار همه چيز است پس عبادت کنيد او را و او بر همه چيز حکم فرما است.
جلد 2 صفحه 362
تفسير
اين خداوند موصوف بصفات مذکوره موجد و مربّى و مدبّر امور شما است يا اين موصوف خداوند است که پروردگار شما است و نيست معبود بحقى جز او و او آفريننده تمام موجودات است از جواهر و اعراض پس مستحق عبادت است چون منعم است و شکر نعمت واجب است و او بر هر چيز حافظ و نگهبان و کارگذار و حکم ران است پس بايد در امور توکّل باو نمود و تفويض امر باو کرد و از او خواست اصلاح امور دنيا و آخرت را در خصال از حضرت باقر و در عيون از حضرت رضا عليهما السلام نقل نموده که افعال بندگان مخلوق خدايند بتقدير نه تکوين و خدا خالق هر چيزى است و ما قائل بجبر و تفويض نيستيم و شرح اين داستان در ذيل آيه تلک الرّسل فضّلنا بعضهم در سوره بقره گذشت و بقدر وسع اين حقير بيان شد و تکرار نمىشود ..