نکته‌های تفسیر نور

در آيه‌ى قبل، تهمت مشرکان به پيامبر مطرح شد که مى‌گفتند: کلام تو وحى نيست، بلکه آموخته از ديگران است. اينجا به پيامبر دلدارى مى‌دهد که تو کار خويش را بکن و به حرف مخالفان اعتنايى نداشته باش. شيوه‌هاى برخورد با مخالفان، در موارد مختلف متفاوت است، از جمله: گاهى سلام کردن است. «إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً» «3» «1». نحل، 103. «2». فرقان، 4. «3». فرقان، 63. جلد 2 - صفحه 526 گاهى سکوت و عدم برخورد است. «ذَرْهُمْ» «1»، «حَسْبُنَا اللَّهُ» «2» گاهى اعراض و بى‌اعتنايى است. «أَعْرِضْ عَنْهُمْ» «3» گاهى درشتى و غلظت است. «وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ» «4» گاهى مقابله به مثل است. «فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى‌ عَلَيْکُمْ» «5»