پیام‌های تفسیر نور

1- اراده وخواست خداوند، تخلّف ندارد. «لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَکُوا» 2- مشيّت و اراده‌ى الهى بر آزاد گذاشتن انسان‌هاست و وجود مشرکان، نشانه‌اى از اين آزادى است. «وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَکُوا» 3- پيامبران الهى، مربّى و معلّم مردمند نه زندانبانانى که با زور و تحميل، دستور دهند. «ما جَعَلْناکَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً» 4- پيامبر، نه مسئول دفع بلا از مشرکان و نه مسئول جلب منفعت براى آنان است. «ما جَعَلْناکَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ» 5- انبيا ضامنِ وظيفه‌اند نه نتيجه. با آن همه تلاش، گروه بسيارى مشرک ماندند. «وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ» 6- پيامبر، براى هدايت مردم سوز و گداز داشت. «وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ»