تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَکُوا وَ ما جَعَلْناکَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ (107) ترجمه‌ و اگر خواسته بود خدا شرک نمى‌آوردند و قرار نداديم ترا بر آنها نگهبان و نيستى تو برايشان کارگذار. تفسير در مجمع از تفسير اهل بيت (ع) نقل نموده که اگر ميخواست خداوند که تمام بندگان مؤمن و معصوم از گناه باشند تا کسى معصيت او را ننمايد احتياجى بخلق بهشت و جهنّم نبود ولى امر و نهى فرمود و امتحان کرد و اتمام حجّت نمود بر آنها بتهيّه وسائل و اعطاء قدرت تا مستحق ثواب و عقاب شوند و قمى ره قريب باين معنى را نقل فرموده است و ذيل آيه شريفه باز براى تسکين خاطر مبارک پيغمبر (ص) است که مسئوليت اعمال آنها را از عهده شريف سلب فرموده است و حفيظ کسى است که دفع ضرر مى‌کند و و کيل جلب نفع مينمايد لذا جمع بين دو عنوان شده است ..