تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَکْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِما کانُوا يَقْتَرِفُونَ (120) بعد از آن مکلفان را خطاب فرمايد: تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 365 وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ‌: و واگذاريد و ترک کنيد گناه آشکار و پنهانى را. بيان- در آيه وجوهى است: 1- ترک تمام گناهان، زيرا گناه يا ظاهر است يا باطن. 2- نکاح محارم مکنيد و به زنا مايل مشويد. 3- زنا به علانيه و اتخاذ اخدان مکنيد. 4- گناه ظاهر به جوارح، و باطن به قلب است. 5- گناه ظاهر نظر به زن پدر، و گناه باطن زناى با او. 6- گناه ظاهر ميل به مشتهيات نفس است به جوارح، و گناه باطن محبت و آمال نفس است در قلب. 7- ظاهر آن است که خلق را بر آن اطلاع افتد، و باطن آنکه بين بنده و خدا باشد. 8- گناه ظاهر اقوال و افعال سيئه است به جوارح و اعضاء، و گناه باطن، عقايد فاسده و عزايم باطله است. إِنَّ الَّذِينَ يَکْسِبُونَ الْإِثْمَ‌: بدرستى که آن کسانى که کسب مى‌کنند گناه را ظاهرا و باطنا سَيُجْزَوْنَ بِما کانُوا يَقْتَرِفُونَ‌: زود باشد که جزا داده شوند به آنچه بودند مرتکب مى‌شدند از اعمال سيّئه.