تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لا تَأْکُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْکَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى‌ أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوکُمْ وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّکُمْ لَمُشْرِکُونَ (121) شأن نزول‌ «1»- مشرکان عرب مردار را حلال مى‌دانستند. به پيغمبر صلى اللّه عليه و آله عرض کردند: گوسفندى که مى‌ميرد کشنده او کيست؟ فرمود: خالق او. گفتند: وا عجبا! چيزى که اصحاب تو مى‌کشند حلال و پاک، و هرچه خدا مى‌کشد حرام و نجس است. اين وسوسه شيطانى در خاطر ضعفاى اهل اسلام افتاد؛ آيه شريفه نازل شد: «1» مجمع البيان ج 2 ص 358. تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 366 وَ لا تَأْکُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْکَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ‌: و نخوريد از آنچه ذکر نشده باشد نام خدا بر ذبح آن‌ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ‌: و بدرستى که ذبيحه‌اى که نام الهى بر او برده نشده، هر آينه خوردن آن خروج از فرمان الهى است‌ وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى‌ أَوْلِيائِهِمْ‌: و بدرستى که شياطين جنى وسوسه کنند به دوستان خود از انس يعنى کافران يا رؤساى کفار که شياطين انسند به ابناى جنس خود امر مى‌کنند لِيُجادِلُوکُمْ‌: تا با شما مخاصمه نمايند که هر چه خود مى‌کشيد مى‌خوريد و هر چه خدا کشته وامى‌گذاريد وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّکُمْ لَمُشْرِکُونَ‌: و اگر شما مؤمنان اطاعت کنيد ايشان را در استحلال حرام، بدرستى و بتحقيق شما مشرک باشيد، چه هر که ترک فرمان الهى و منقاد مشرکين شود در استحلال به حرم اللّه، لامحاله مثل او خواهد بود بالاجماع؛ و اگر بدون استحلال باشد، فاسق است.