تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ کَذلِکَ جَعَلْنا فِي کُلِّ قَرْيَةٍ أَکابِرَ مُجْرِمِيها لِيَمْکُرُوا فِيها وَ ما يَمْکُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ «123»
و ما اين گونه در هر ديارى مجرمان بزرگش را مى‌گماريم تا در آن قريه‌ها و مناطق، حيله (و فسق و فساد) کنند، امّا جز به خودشان نيرنگ نمى‌کنند ولى نمى‌فهمند (که نتيجه‌ى حيله، به خودشان باز مى‌گردد).