تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لِکُلٍّ دَرَجاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَ ما رَبُّکَ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ (132)
وَ لِکُلٍّ دَرَجاتٌ مِمَّا عَمِلُوا: و از براى هر يک از مکلفان است درجات و مراتب ثواب و عقاب اعمال خود وَ ما رَبُّکَ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ: و نيست پروردگار تو بيخبر از آنچه مردمان مىکنند، پس مخفى نباشد بر او عمل هيچ عاملى، و قدر ثواب و عقابى که مستحقند. در اسرائيليات خداوند تعالى فرمايد:
يابن آدم انّى لم اخلقکم عبثا و لا جعلتکم سدى و لا انا بغافل عمّا تعملون و انّکم لن تنالوا ما عندى الّا بالصّبر على ما تکرهون في طلب رضائى و الصّبر على طاعتى ايسر عليکم من الصّبر على حرّ النّار و عذاب الدّنيا ايسر عليکم من عذاب الاخرة. اى پسر آدم، بدرستى که خلق نکردم شما را عبث، و قرار ندادم شما را واگذاشته شده، و نيستم غافل از آنچه مىکنيد، و بدرستى که شما هرگز نمىرسيد به مثوباتى که نزد من است مگر به صبر کردن بر آنچه کراهت داريد در طلب رضاى من، و صبر بر طاعت من آسانتر است بر شما از عذاب آخرت.