تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعامِ نَصِيباً فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَکائِنا فَما کانَ لِشُرَکائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَ ما کانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلى‌ شُرَکائِهِمْ ساءَ ما يَحْکُمُونَ (136) جلد 2 صفحه 385 ترجمه‌ و قرار دادند براى خدا از آنچه آفريد از کشت و چهارپايان سهمى را پس گفتند اين از براى خدا است بگمان خودشان و اين از براى شرکاء ما است پس آنچه بوده است براى شرکائشان نميرسد بخدا و آنچه بوده است براى خدا پس آن ميرسد بشرکائشان بد است آنچه حکم ميکنند. تفسير يکى از رسوم جاهليّت که در مشرکين عرب معمول بود اين بود که از زراعت و شتر و گاو و گوسفند خودشان که همه از مخلوقات خدا هستند سهمى براى خداوند معيّن مينمودند و آنرا بمصرف فقرا و مهمانها ميرساندند و سهمى هم براى بتهاى خودشان معيّن ميکردند و باين ملاحظه آنها را شرکاء خودشان ميدانستند و ميگفتند اين قسمت از آن خدا است بگمان فاسد خودشان با آنکه مأمور باين تقسيم نبودند و تمامى مملوک حق بود و اين قسمت از آن بتان است که شرکاء ما هستند بفرض خودمان يا ما آنها را شريک براى خدا قرار داديم و آنرا بمصرف خدّام و نگهبانان بتان ميرساندند و اگر احيانا سهمى را که براى خدا معيّن نموده بودند بهتر ميشد بدل مينمودند بسهم بتان و اگر بد تر بود بحال خود باقى ميگذاردند و متعذّر باين عذر ميشدند که خداوند بى‌نياز است و در مجمع از ائمه ما عليهم السلام نقل نموده که وقتى از سهم بتان چيزى مخلوط بسهم خدا ميشد خارج مينمودند و اگر از سهم خدا داخل در سهم بتان ميشد باقى ميگذاردند و چون آب از سهم خدا منحرف بسهم بتان ميشد نمى‌بستند و در صورت عکس آن را مسدود مينمودند و عذرشان بى‌نيازى خدا بود و اينها همه عقائد و اعمال بى‌وجهى بود که از آنها بروز مينمود چه حکم و رويّه بدتر از آنست که انسان جمادى را با خداوند شريک نمايد در مخلوقات الهى و ترجيح دهد جماد را بر او بسهم برتر و بيشتر بعذرى بى‌حقيقت و عوام فريب ..