تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ کَذلِکَ زَيَّنَ لِکَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِکِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَکاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَ لِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ «137»
و بدين سان (بتها و خادمان بتها که) شريکان آنها (در اموالشان محسوب مىشدند،) کشتن فرزند را براى بسيارى از مشرکان (به عنوان قربانى براى بتها) زيبا جلوه دادند تا آنان را به هلاکت کشيده و آيين آنان را مشتبه سازند. و اگر خداوند مىخواست چنين نمىکردند (و به اجبار جلو آنان را مىگرفت)، پس آنان را با دروغهايى که مىبافند واگذار.