تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قالُوا ما فِي بُطُونِ هذِهِ الْأَنْعامِ خالِصَةٌ لِذُکُورِنا وَ مُحَرَّمٌ عَلى‌ أَزْواجِنا وَ إِنْ يَکُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَکاءُ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حَکِيمٌ عَلِيمٌ (139) نوع چهارم از عقايد فاسده آنها را اخبار مى‌فرمايد: و قالوا ما فى بطون هذه الانعام: و گفتند آنچه در شکمهاى اين چهارپايان بحيره و سائبه است‌ خالِصَةٌ لِذُکُورِنا: حلال است مر مردمان ما را خاصه. و نزد بعضى مراد «ما فِي بُطُونِهِمْ» شير و احشاى آنها است‌ وَ مُحَرَّمٌ عَلى‌ أَزْواجِنا: و حرام کرده شده است بر زنان ما اگر زنده متولد شوند لقوله‌ وَ إِنْ يَکُنْ مَيْتَةً: و اگر باشد مرده يعنى مرده متولد شوند فَهُمْ فِيهِ شُرَکاءُ: تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 386 پس مرد و زن در خوردن آن شريکند سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ‌: زود باشد پاداش دهد خدا جزاى وصف کردن ايشان را که افتراست بر خداى تعالى در تحليل و تحريم‌ إِنَّهُ حَکِيمٌ عَلِيمٌ‌: بدرستى که ذات اقدس الهى حکيم است در آنچه حلال و حرام فرمايد، دانا است به مصالح بندگان در حل و حرمت. تنبيه- حق تعالى در اين آيه از چهار وجه ذم و عيب کفار فرموده: 1- ذبح آنها به غير اسم خدا. 2- خوردن آن به ادعاى تذکيه جهت افترا بر خداى عزّ و جلّ. 3- تحليل ايشان براى مرد و تحريم زن. 4- تسويه ميته و مزکى نزد آنها.